Over luizenmoeder, harde grond en dorst

Ik zei het gister nog: wàt geniet ik van ons werk. De mensen, de mooiheid van mensen, hun karakter, ziel, liefde.

Als ik soms nog denk dat ik hier vooral kwam om te geven (zelfs het Mooiste Cadeau) , al snel krijg ik vooral zoveel: eerlijkheid in vriendschappen waar heel wat christenen hun vingers doorgaans niet aan willen branden, openheid en nieuwheid als het gaat om ideeen over of ervaringen met God die zo vaak veel dichter bij de de écht Jezus liggen als die van mij. De moeite die gedaan wordt om iets speciaals voor mij te maken of uit te kiezen. De zorgvuldigheid maar o zo persoonlijke feedback die ik krijg wanneer vriendin vind dat ik te snel ja heb gezegd op iets wat eigenlijk teveel is (ja maar, ik moet toch dienen).

Specifieker, ik hou van Nederlanders, ik hou van mijn generatie.. zo open.
Volgens mij is er geen generatie zó open geweest voor Messias. Ja, het klopt wel, open voor alles, maar ook wagenwijd open voor Hem. Zo dorstig, monden wagenwijd open om zich te kunnen laven aan het levend water dat hun dorst zal lessen. Meer, méér water. Blijven drinken…
Neem nou de wijdvermaarde serie Luizenmoeder. Van links en rechts  en van boven (de rivieren) en onder commentaar. Maar kíjk, KIJK naar deze mensen. Het is de generatie van nu en straks. Zijn ze niet allemaal wagenwijd open? (Jij maakt nu toch ook een rondedansje! Dit is toch fantastisch! Al deze prachtig mooie mensen, creaties van een persoonlijke God. Niet van een engeltje op hun schouder wil contact, de Allerhoogste Himself)

Droge grond is hard. Ja… harde grond. Zeggen we vaak ‘harde grond voor het Evangelie’.
Droge grond is hard, droge grond is stoffig, droge grond krijgt scheuren. Hoe droger, hoe groter de scheuren, gapende wonden, wagenwijde monden voor… ja inderdaad. Voor water.

Elia was een mens als wij. Hij bad om regen (na immense droogte) en ‘de hemel gaf regen en de aarde bracht haar vrucht voort’ (Jak.5)

Onder ‘mij raak je niet’ of ‘ik tolereer alles’ of ‘ik ben de enige norm’… zitten harten met droge bodem, klaar voor regen uit de hemel.

Bid ik voor regen? Verwacht ik vrucht? Juist bij deze generatie.

Harde grond, je mag het van mij best zeggen. Maar bedenk dan wel: harde grond = dorstige grond en heeft alles te maken met wagenwijd open en heel, heel, heel veel dorst!

Giet je mee?

Afbeeldingsresultaat voor water on dry ground flower

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s